Proces o stwierdzenie nieważności małżeństwa musi być prowadzony w oparciu o tytuł lub tytuły nieważności małżeństwa przewidziane w prawie kanonicznym. Jedną z głównych przyczyn dla których strony ubiegają się o stwierdzenie nieważności małżeństwa jest „niezdolność do podjęcia istotnych obowiązków małżeńskich z przyczyn natury psychicznej” o której mowa w kan. 1095 n. 3 KPK/83.
Proces o stwierdzenie nieważności małżeństwa musi być prowadzony w oparciu o tytuł lub tytuły nieważności małżeństwa przewidziane w prawie kanonicznym. Jedną z głównych przyczyn dla których strony ubiegają się o stwierdzenie nieważności małżeństwa jest „niezdolność do podjęcia istotnych obowiązków małżeńskich z przyczyn natury psychicznej” o której mowa w kan. 1095 n. 3 KPK/83.
„Przyczyna natury psychicznej” o której mowa w wyżej przytoczonym kanonie, aby spowodować nieważność małżeństwa winna być:
- Uprzednia - czyli istniejąca jeszcze przed zawarciem małżeństwa;
- Poważna - czyli nie może sprowadzać się jedynie do różnic charakterologicznych, czy światopoglądowych między stronami;
- Trwała - czyli nie powinna ustać wraz lub tuż po zawarciu małżeństwa.
Spośród „przyczyn natury psychicznej” najczęściej strony powołują się na poważną niedojrzałość emocjonalną z różnymi rysami cech osobowości nieprawidłowej, która w danym wypadku może sprawiać, iż strona była dotknięta prawdziwą niezdolnością uniemożliwiająca realizowanie przynajmniej niektórych istotnych obowiązków małżeńskich.
Rolą adwokata i pełnomocnika w spawie jest merytoryczne wsparcie strony w wyjawieniu możliwie jak największej ilości argumentów przemawiających za nieważnością małżeństwa z omawianego tytułu.